تاریخ انتشار :جمعه ۱۰ دی ۹۵.::. ساعت : ۹:۱۳ ب.ظ
یک دیدگاه

اصولگرایان سال ۹۶ چشم بسته هم مقابل روحانی پیروز می شوند!

2016_12_30_16_41_35869542photo_2016-12-29_19-05-48-jpg

کابینه حسن روحانی به رغم ادعاها و شعارهایش که قرار بود امید را به جامعه تزریق کند و معیشت مردم را ۱۰۰ روزه بهبود ببخشد، این روزها خود سبب دلسردی و نا امیدی مردم شده و معیشت آنها را در بدترین شرایط ممکن قرار داده است. رکود بی سابقه در اقتصاد مملکت، ناتوانی در…

به گزارش پارس جنوب ؛ درست در زمانی که مردم از نحوه کشورداری دولت یازدهم درحوزه های مختلفی از جمله اقتصاد، اشتغال، عمران و دیپلماسی به ستوه آمده اند، برخی حامیان حسن روحانی وی را قهرمان بلامنازع انتخابات آینده ریاست جمهوری در سال ۹۶ معرفی می کنند!

حسینعلی امیری معاون پارلمانی رئیس جمهور اخیراً در مصاحبه با یکی از رسانه ها در اظهاراتی عجیب و جنجالی گفته است: پیروزی روحانی در انتخابات سال ۹۶ قطعی است! محمود واعظی وزیر ارتباطات دولت تدبیر و امید نیز در سخنانی عجیب تر می گوید: هر کسی با هر تفکری در انتخابات ۹۶ کاندیدا شود هدفش تخریب روحانی است!

بدون تردید این گونه موضع گیری از جانب کسانی که خود قرار است مجری انتخابات باشند شک برانگیز بوده و سبب تحلیل ها و قضاوت های متفاوتی درباره آن خواهد شد؛ انتخاباتی که هنوز تا برگزاری آن چند ماه فاصله داریم. به هر حال اگرچه به خاطر عملکرد بسیار ضعیف و غیر قابل قبول دولت در عرصه های داخلی و خارجی، سردرگمی در اردوگاه دولتی ها موج می زند، لیکن با توجه به عدم معرفی گزینه ای مشخص از جانب اصولگرایان و حتی مهم تر از آن کناره گیری محمود احمدی نژاد از انتخابات پیش رو، برخی از حامیان روحانی در شرایط فعلی تصور می کنند وی در انتخابات سال ۹۶ نیز «قطعاً» بعنوان رئیس جمهور انتخاب خواهد شد، هرچند تحلیلگران به شدت این ادعا را رد می کنند.

کابینه حسن روحانی به رغم ادعاها و شعارهایش که قرار بود امید را به جامعه تزریق کند و معیشت مردم را ۱۰۰ روزه بهبود ببخشد، این روزها خود سبب دلسردی و نا امیدی مردم شده و معیشت آنها را در بدترین شرایط ممکن قرار داده است. رکود بی سابقه در اقتصاد مملکت، ناتوانی در کنترل قیمت دلار، پایین آمدن قدرت خرید مردم،  دستاوردهای «تقریباً هیچ» برجام و اقرار به اشتباه توسط وزیر امور خارجه و چندین و چند مورد دیگر از عواملی خواهند بود که از اقبال مردمی به روحانی در انتخابات سال ۹۶ به شدت کاسته و سبب شکست سنگین او خواهند شد.

روحانی در حالی سال ۹۲ توانست ردای ریاست جمهوری را با اختلاف شکننده سیصد هزار نفری به تن کند که عملکرد آتی کابینه وی برای مردم قابل پیش بینی نبود، اتحاد خوبی میان حامیانش و اصلاح طلبان وجود داشت، تفرقه اصولگرایان به وضوح هویدا بود و دست خود را در مناظرات تلویزیونی به احسن وجه باز می دید! حال آنکه بر اساس وضعیت نابسامان موجود و تردید حامیان دولت، به نظر نمی آید چنین فرصتی در سال ۹۶ هم برای وی مهیا شود و هر آنطوری که دلش بخواهد در مناظرات مانور بدهد.

صاحبنظران ضمن تاکید بر وضعیت شکننده روحانی معتقد هستند حداقلِ ماجرا این است که روحانی و دوستانش در بهترین شرایط، در صورت همبستگی نیروهای جبهه انقلاب، مجبور خواهد شد انتخابات را در دور دوم دنبال نماید؛ جایی که دیگر شانسی برای پیروزی اش باقی نخواهد ماند، و این به خوبی در اردوگاه دولتی ها درک شده است. پس بهترین گزینه باقی مانده احتمالاً دمیدن در آتش تفرقه میان اصولگرایان با یاری جستن از دوستانی همچون لاریجانی و مطهری است، تا آنها کسانی را با برچسب اصولگرایی وارد میدان کرده و سبب شکستن آرای اصولگرایان شوند، غافل از آنکه کوتاهی در رسیدگی به معیشت مردم، و تضعیف غرور ملی، در سه سال و اندی گذشته اساساً بحث را از حوزه سیاست به حوزه اقتصاد و معیشت کشانده به نحوی که مردم دیگر برای احزاب و جریانها تره هم خورد نمی کنند، بلکه به دنبال فردی هستند که ضمن رعایت شئون و غرور ملت بزرگ ایران، به جای توجه به نجومی بگیران و طبقه اشراف، محرومان را در نظر بیاورد. لذا گزینه مردم مظلوم و درد کشیده ایران این بار هرکه باشد قطعاً آن فرد روحانی نیست.

اما نیروهای انقلابی برای پیروزی نه چندان دشوارشان در برابر روحانی به چه فاکتورهایی نیاز دارند؟! به نظر می آید مردم آنقدر از دولت باصطلاح امید، نا امید شده اند که کار برای نیروهای انقلاب به هیچ وجه دشوار نخواهد بود، اما آنها برای  پیروزی نهایی در انتخابات سال ۹۶ و چهار ساله کردن برادر حسین فریدون می بایست بر روی گزینه ای به اجماع برسند که حد اقل از ۳ ویژگی برخوردار باشد: ۱- کاریزماتیک و حامی محرومان باشد و مردم به راحتی تبلور شخصیت ریاست جمهوری را در وی احساس نمایند. ۲- پاکدست بوده و در گذشته از خود کارنامه موفقی در اموراتی که مسوولیت داشته بر جای گذاشته باشد. ۳- فردی باشد که جامعیت داشته و از حمایت همه عناصر انقلابی از جمله آقای احمدی نژاد و حامیانش برخوردار باشد. که این مورد آخر با توجه به جبهه گیری های علی لاریجانی به نفع دولت فعلی بعید نیست.

اگر همه این ۳ مورد در انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶ اتفاق بیفتد همه معادلات دولت روحانی به هم خواهد خورد و به قطع و یقین کاندیدای معرفی شده توسط جبهه انقلاب را می بایست پیروز مسلم این آوردگاه دانست و به درآمدن کشور از ته دره ای که با بی تدبیری در آن گرفتار شده است امیدوار بود. باز هم تاکید می شود که اگر سه فاکتور فوق درست رعایت گردد گزینه اصولگرایان واقعی چشم و دست بسته هم بر کرسی ریاست جمهوری تکیه خواهد زد، حتی اگر افرادی همچون لاریجانی و مطهری همچون انتخابات گذشته که برخی ولایتی را پیش انداختند، برای حمایت از روحانی و شکستن آرای جبهه انقلاب کاندیدا معرفی نمایند.

یک دیدگاه

  1. احد می‌گه:

    سعید جان اذیت خوت و ما مکو روحانی ۴ سال دیگه هم رییس جمهورمون هرچی خوم سیت ایگم نه

دیدگاه خود را به ما بگویید.